سپس مسألهء تحريف را با آن مقايسه كرده مىگويد : « اخبار ، گوياى تحريف قرآن است . پس بايد آن را پذيرفت هرچند با عقل رشيد مخالف باشد . » همين‌طور در همهء نوشته‌هاى خود بر عقيدهء تحريف پافشارى كرده و با اخبار پراكنده و افسانه‌هاى خرافى بر آن استدلال مىكند كه خلاصهء دلايل او را در رسالهء « منبع الحياة » مىتوان مطالعه كرد . خوشبختانه محدّث آگاه و انتقادگر بينا « مولى محسن فيض كاشانى » همان وقت در كتاب ارزشمند « علم اليقين » « 1 » و ديگر كتابهايش مثل « الصافى » و « الوافى » به ردّ دلايل او پرداخت [ و پوچى آن را آشكار ساخت ] . ديگر دانشمندان اسلام نيز در برابر او ساكت ننشستند . فريادها در برابر فصل الخطاب محدّث نورى از روزى كه اين راه سنگلاخ را پيمود ، همواره از تنهايى خود احساس وحشت مىكرد ، چرا كه مىدانست نظر بزرگان شيعه همگى بر خلاف اوست و به زودى سرزنشها و ناسزاها از هر كوى و برزن به سويش سرازير خواهد شد . « سيد هبة الدين شهرستانى » در نامه‌اى - كه به‌عنوان تقريظ بر كتاب « البرهان » نوشتهء ميرزا مهدى بروجردى ( متوفاى 1373 ه . ق ) فرستاده - مىنويسد : « بايد سپاس فراوان مولايت را به جا آورى كه نعمت نگارش اين كتاب ارزشمند را به تو ارزانى داشت تا بار ديگر پاك بودن حريم قرآن شريف ، از ننگ تحريف ثابت شود . اين عقيدهء درستى كه از همان دوران جوانى با آن آشنا بودم . در آن دوران كه وطنم « سامّرا » مركز دين و دانش ، زير پرچم امام شيرازى بزرگ بود ، به خوبى مشاهده مىكردم كه آن مركز بزرگ علمى به‌طور يكپارچه بر

--> ( 1 ) . علم اليقين ، ج 1 ، ص 565 .